kuny

Kuny domowe (Martes foina) występują na terenie całego kraju. Ich naturalnym środowiskiem są lasy, jednak przystosowały się do życia także w zabudowaniach ludzkich. Środowisko takie jest atrakcyjne z uwagi na wielość kryjówek, dostępność pożywienia (np. w śmietnikach) oraz (zazwyczaj) brak naturalnych wrogów. Te drapieżniki z rodziny łasicowatych szczególnie upodobały sobie poddasza. Niszczą termoizolację dachu poprzez drążenie korytarzy w wełnie mineralnej oraz częściowo wyrzucając ją poza dach. Czasem także uszkadzają membrany dachowe i folie paroizolacyjne. Swoim działaniem doprowadzają do powstanie mostków termicznych, czyli miejsc przez które ucieka znacznie więcej ciepła niż powinno.

Zasiedlenie dachu przez kunę nie oznacza z automatu zniszczenia ocieplenia w całym dachu. Zwykle jest to kilka korytarzy i miejsc w których śpi, przechowuje jedzenie i załatwia swoje potrzeby fizjologiczne. Jednak wraz z upływem czasu należy spodziewać się rosnących zniszczeń. Określenie ich faktycznych rozmiarów (np. dla ubezpieczalni) oraz miejsc w których koniecznie jest uzupełnienie ocieplenia nie jest łatwe. Korytarze wydrążone przez kunę można wykryć poprzez badanie kamerą termowizyjną. Uzupełniając to o informacje od użytkowników gdzie słyszeli kunę oraz gdzie były strzępki wyrzuconej wełny mineralnej, można oszacować skalę zniszczeń bez demontażu dachówek.